Pazar, Nisan 13, 2008

Bir Çift Yürek'ten Notlar

Eğer birini incitirsen, kendini incitirsin. Eğer birine yardım edersen, kendine yardım etmiş olursun.

Onlar(Aborjinler) bir yaş daha yaşlanmayı kutlamazlar. Kutladıkları olgunlaşma ve bilgeleşmedir.


Öğrendim ki, varolan her şey ruhsal zenginleşmemiz için bir fırsattır.

“Gerçek İnsanlar” yüzyıllardan beri tüm yeni doğanlara belli sözler söylüyorlar. Her kişi doğduğunda dünyaya ait ilk şu kelimeleri duyuyor: “Seni seviyoruz ve seni yolculuğunda destekliyoruz.” Ölüm töreninde de herkes ölen kişiye sarılıyor ve aynı sözleri tekrarlıyor.


Konuşmakla meşgulken ‘Birliğin’ sesini duyman imkansızdır.

Hayatının yenilenmesini mi istiyorsun? Önce nasıl olmasını istediğini hayal et ve hayatını o yöne doğru harekete geçir. Hayal ettiğin bu hayatla ahenk içinde olmayan her düşünceni, kelimeni ve davranışını gözden geçir ve onlardan uzaklaş.

Hayal ettiğin yaşamla örtüşmeyen bir düşünce varsa bu düşünceni bir yenisiyle değiştir. Eğer idealinle örtüşmeyen bir şey söylediysen bir daha böyle bir şey söylemeyeceğini bir yere not et. İyi niyetinle örtüşmeyen bir şey yaptığında bunun son olduğuna ve bir daha tekrarlamayacağına söz ver.


Nesnelerle, bazı yargı ve inançlarla bağlantınızı koparmak, varolma yolunda zorunlu ve çok önemli bir adımdır.

Acıyı unut. Dayanmayı, katlanmayı öğren. Dikkatini acıdan başka bir şeye yönelt.


Onlar(Aborjinler) asla yalan söylemezler. Beyaz yalan, uydurma ya da çarpıtılmış bir gerçek de asla yer almaz sözlerinde. Böylece saklayacak hiçbir şeyleri olmaz. Zihinleri alabildiğine. Açıktır ve bundan korkmazlar.

Hayatımızda tatsız ve hoşa gitmeyen şeyleri anlamak yerine yok etmek yoluna gidiyorsak, varolmamız mümkün değildir.


Kendimi yargılamam değil affetmem gerekiyordu ve geçmişten bir şeyler öğrenmeliydim. Onlar bana kendini kabul etmenin, kendini sevmenin ve kendine karşı dürüst olmanın yaşamsal değer taşıdığını gösterdiler.

Marlo Morgan "Bir Çift Yürek"

Uyanmak

“Uyuyormuş gibi davranan bir insanı uyandıramayız, en iyisi ya gerçekten uyumak ya da gerçekten uyanmak.”

Eski bir Navajo atasözü.